آلبوم رافائل (نقاش و معمار)

Raffaello Sanzio

تعداد عکس های این آلبوم : 0
تعداد نظرات : 0

|عکس و مطالب جدید خود را در رابطه با این آلبوم، از طریق آپلود سنتر سایت، برای ما ارسال نمایید تا بنام خودتان در سایت قرار گیرد.|

| Please send us, your photos and information in relation to this album, by upload center... or this Email: memarjoon@gmail.com|

زندگینامه رافائل سانتسیو

Raffaello_Sanzio رافائل سانتسیو دا اوربینو


نام اصلي:              رافائلو سانتسیو دا اوربینو

تاريخ تولد:              6 آوریل 1483، 17 فروردین 862 شمسی
تاريخ درگذشت:      6 آوریل 1520، 17 فروردین 899 ش (37 ساله)
محل تولد:               اوربینو، ایتالیا
محل درگذشت:      رم، ایتالیا
محل خاکسپاري:   پانتئون (معبد خدایان)
مليت:                      ایتالیایی
زمينه فعاليت:         نقاش رنسانس، فرسک کار، مجسمه ساز، معمار، شاعر و باستان شناس
آثار شاخص:           رستاخیز مسیح، بشارت، ازدواج باکره، مکتب آتن، دیوارنگاره‌های واتیکان و ...
جنبش:                    رنسانس
همسر:                   -----

استاد(ان):              پیترو پروجینو.
شاگرد(ان):             لوکا پنی، پلیدورو دا کاراواجو، جولیو رومانو، آندریا توماس وینسیدور.

زندگينامه:

رافائل سانتسیو در شهرکی نزدیک اوربینو در ایتالیا چشم به جهان گشود. مادرش ماجیادی باتیستا کایرلا در 1491 از دنیا رفت و احتمالا مبانی هنر را از پدرش "جووانی سانتسیو" که نقاش درباری و نچندان ماهر بود، آموخت. دوران کودکی رافائل به شاگردی در نزد پروجینو گذشت که خود نقاشی را به همراه لورنتسو در کارگاه وروکیو فرا گرفته بود. در زمانی که رافائل همچنان در کارگاه هنری پروجینو بود، وی تابلوی "ازدواج حضرت مریم" را که از لحاظ ترکیب بندی اش تشابه بسیاری به پرده میانی نقاشی دیواریش در نمازخانه سیستین دارد، نقاشی کرده بود. ولی رافائل با آنکه هنوز بیست و یک سالگی را پشت سر نگذاشته بود از نیروی لازم برای تشخیص و برطرف کردن برخی از نقاط ضعف ترکیب بندی تابلوی استادش برخوردار بود.

دوره چهار ساله اقامت رافائل در فلورانس سخت در تکامل وی موثر افتاد. او در اینجا که زادگاه رنسانس بود، متوجه شد سبکی که با صرف چنان زحمتی در عرصه نقاشی از پروجینو فرا گرفته بود، کهنه شده است. دو رقیب و دو غول بزرگ زمانه، یعنی لئوناردو داوینچی و میکلانژ، به پیکاری هنری با یکدیگر دست زده بودند. انبوه مردم به تماشای طرح زغالی لئوناردو برای تابلوی مریم و کودک در کنار قدیسه حنا و قدیس یوحنای معمدان کودک، هجوم می‌آوردند. رافائل تحت تاثیر لئوناردو، در شیوه ترکیب بندی‌های شبیه ‌سازی از حضرت مریم به گونه‌ای که در اومبریا آموخته بود، تدریجا تغییراتی پدید آورد.

رافائل هنرمند پرکاری بود که کارگاه بزرگی را مدیریت می‌کرد و علیرغم مرگ زود هنگامش در 37 سالگی، امروزه تعداد فراوانی از آثارش برجای مانده‌است. از آن زمره می‌توان به دیوارنگاره‌های اتاق‌های رافائل در واتیکان اشاره نمود که اصلی‌ترین و بزرگ‌ترین اثر در طول عمر هنری وی بود علیرغم آن‌ که در زمان مرگش ناتمام باقی ‌ماند. پس از سال‌های ابتدایی زندگی در رم، اکثر آثار رافائل توسط خود وی طراحی و به طور گسترده در کارگاهش خلق می‌شدند که این خود با افت قابل ملاحظه‌ای در کیفیت همراه بود. رافائل در طول حیات، نقاش بسیار تاثیرگذاری بود اگرچه در خارج از رم او را اغلب با آثار مشترکش می‌شناختند. پس از مرگ رافائل، تاثیر رقیب بزرگش میکل‌آنژ بر هنر اروپا تا قرن‌های 17 و 18میلادی فراگیر بود، تا هنگامی که کیفیت هارمونیک و یکدست آثار رافائل بار دیگر به عنوان سبکی برتر مورد توجه قرار گرفت.

در حوالی سالهای 1509-1508 وقتی که 25 ساله بود توسط "پاپ جولیوس دوم" به رم فرا خوانده شد تا برای تزئین تک‌تک اتاق‌های کاخ واتیکان به آن‌ها کمک کند. او اولین اتاقی را که در کاخ واتیکان کامل کرد اتاق امضا بود و او در این زمان فرصتی داشت که هنر کلاسیک خود را در اندازه مجلل و بزرگ به کار گیرد. رافائل دیوارهای کاخ را به‌صورت تجلیل از چهار جنبه فضیلت بشری مصور کرد. الهیات، فلسفه، هنر و قانون و ترکیب شدن این چهار نمود نشان دهنده انتقال قرون وسطی به دنیای نوین بود. در این مدت رافائل تنها کمی در رم شناخته شده ‌بود اما در زمان اندکی هنرمند جوان تحت قدرت جولیوس و دربار روز به روز رشد کرد و سرانجام بسیار معروف شد به گونه‌ای که او را "شاهزاده نقاشان" نامیدند. سانتسیو دوازده سال آخر عمر کوتاهش را در رم گذراند که این سال‌ها، سال‌های پرکار و پراز شاهکارهای موفق او بودند.

رافائل سانتسیو در سال 1509 بر روی مجموعه ساختمانهای پاپی سخت کارکرد و با در نظر گرفتن ارتباط بین تصاویر پیکره‌ها و هنر معماری احساس خود را نشان داد. در سال 1515 در رم اولین مدیر موسسه روزگار باستان شد. در این سال‌ها او به روی طرح فلسفی به شیوه نقاشی آبرنگ کار می‌کرد. مهم‌ترین نقاشی‌های آبرنگ او "دیسپیوتا" و "مکتب آتن" هستند، "مکتب آتن" مجموعه‌ای از دانش دنیوی یا فلسفی است که افلاطون و ارسطو را به تصویر درآورده است. مکتب آتن شاید معروف‌ترین نقاشی آبرنگ رافائل باشد که یکی از بزرگترین آثار هنری در دوره رنسانس محسوب می‌شود. آخرین شاهکار رافائل، "تجلی" است که تصویر یک محراب بزرگ است، اما با مرگش ناتمام باقی‌ماند و توسط دستیارش "جولیو رمانو" (Givilio Romano) کامل شد و در حال حاضر در موزه واتیکان قرار دارد. رافائل در ششم آوریل 1520 پس از تحمل رنج بیماری ای 15 روزه، در روز تولدش در 37 سالگی از دنیا رفت و همراه با سوگ و تحسین جهانی در پانتئون به خاک سپرده شد در حالیکه آخرین تابلوی او در بالای تابوتش جای گرفته بود.

عمده آثار او در بین سال‌های 1505 تا 1507 به‌ وجود آمد و به طور قابل ملاحظه‌ای از تصاویر مریم مقدس بود که تحت تأثیر لئوناردو داوینچی قرار داشتند که نوآوری بزرگی را از سال 1480 در نقاشی به‌ وجود آورد. در این موقع رافائل به یادگیری چگونگی ترکیب‌های ساختاری تابلوهایش مشغول شد و یگانگی جدیدی از ترکیب بوجود آورد. تابلوهای پرتوان رافائل با لطافت و توازن درون آن نظیر "کوچکی مریم" بدون شک تأثیر گرفته از میکلانژ است. در مدت زمانی که رافائل در فلورانس بود "دوک گایدوبالدو" او را برای کشیدن تابلویی برای هنری هفتم پادشاه انگلستان به خدمت گرفت. در این تابلو به اسم "جرج مقدس و اژدها" رافائل پرتره جرج را به عنوان یک جنگجوی دلیر که در مقابل اژدها می‌جنگد، نشان می‌دهد. در تقابل با نبرد درون تابلو، در پس زمینه وضع آرام بی‌سر و صدایی دیده می‌شود. در داستان جرج مقدس بعد از این ‌که اژدها کشته می‌شود تمام شهر به دین مسیحیت برگردانده می‌شوند که سمبل پیروزی مسیحیت بر همه است. رافائل تابلوهای بسیاری را خلق کرده ‌است که در زیر به برخی از آنها اشاره شده است.

آثار منتخب وي:

    1499    رستاخیز مسیح
    1501    سنت سباستین
    1502    مریم با کودک و پرستاران
    1502    مند مصلوب
    1504    بشارت
    1504    ازدواج زن باکره
    1504    سه زیبارو
    1505    مدونا دل گراندوسا
    1505    موعظه سنت جان باپتیست
    1505    کوچکی مریم
    1506    پرتره آگنولو دونی
    1506    پرتره مادالنا دونی
    1508    باغ زیبا
    1510    مناقشه
    1510    مکتب آتن
    1510    آلبا مدونا
    1511    پارناسیوس
    1512    اخراج هلیدروس از معبد
    1512    پرتره از پاپ ژولیوس دوم
    1513    پیروزی گالاتیا
    1514    مریم روی صندلی
    1514    زنان سایبل
    1515    پرتره بیندو آلتویتی
    1516    زن با حجاب
    1518    چشم انداز حزقیال نبی
    1520    زن جوان
    1520    تجلی


---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------


Name:                        Raffaello Sanzio da Urbino
Born:                          April 6, 1483
Died:                          April 6, 1520 (aged 37)
Born in:                      Urbino, Marche, Italy
Died in:                      Rome, Italy
Nationality:              Italian
Field(s) of activity: Renaissance painter, frescoist, sculptor, architect, poet & archaeologist
Notable work(s):     Resurrection of Christ, La Disputa, The School of Athens, The Marriage of the Virgin, ...
Movement:              High Renaissance
Husband of:              -----
Student of:               Pietro Perugino.
Teacher of:               Luca Penni, Polidoro da Caravaggio, Giulio Romano, Tommaso di Andrea Vincidor.

Biography:

Raphael was born in the small but artistically significant Central Italian city of Urbino in the Marche region, where his father Giovanni Santi was court painter to the Duke. The reputation of the court had been established by Federico III da Montefeltro, a highly successful condottiere who had been created Duke of Urbino by the Pope—Urbino formed part of the Papal States—and who died the year before Raphael was born. The emphasis of Federico's court was rather more literary than artistic, but Giovanni Santi was a poet of sorts as well as a painter, and had written a rhymed chronicle of the life of Federico, and both wrote the texts and produced the decor for masque-like court entertainments. His poem to Federico shows him as keen to show awareness of the most advanced North Italian painters, and Early Netherlandish artists as well. In the very small court of Urbino he was probably more integrated into the central circle of the ruling family than most court painters.

Federico was succeeded by his son Guidobaldo da Montefeltro, who married Elisabetta Gonzaga, daughter of the ruler of Mantua, the most brilliant of the smaller Italian courts for both music and the visual arts. Under them, the court continued as a centre for literary culture. Growing up in the circle of this small court gave Raphael the excellent manners and social skills stressed by Vasari. Court life in Urbino at just after this period was to become set as the model of the virtues of the Italian humanist court through Baldassare Castiglione's depiction of it in his classic work The Book of the Courtier, published in 1528. Castiglione moved to Urbino in 1504, when Raphael was no longer based there but frequently visited, and they became good friends. He became close to other regular visitors to the court: Pietro Bibbiena and Pietro Bembo, both later cardinals, were already becoming well known as writers, and would be in Rome during Raphael's period there. Raphael mixed easily in the highest circles throughout his life, one of the factors that tended to give a misleading impression of effortlessness to his career. He did not receive a full humanistic education however; it is unclear how easily he read Latin.

His mother Magia died in 1491 when Raphael was eight, followed on August 1, 1494 by his father, who had already remarried. Raphael was thus orphaned at eleven; his formal guardian became his only paternal uncle Bartolomeo, a priest, who subsequently engaged in litigation with his stepmother. He probably continued to live with his stepmother when not staying as an apprentice with a master. He had already shown talent, according to Vasari, who says that Raphael had been "a great help to his father". A brilliant self-portrait drawing from his teenage years shows his precocious talent. His father's workshop continued and, probably together with his stepmother, Raphael evidently played a part in managing it from a very early age. In Urbino, he came into contact with the works of Paolo Uccello, previously the court painter (d. 1475), and Luca Signorelli, who until 1498 was based in nearby Citta di Castello.

According to Vasari, his father placed him in the workshop of the Umbrian master Pietro Perugino as an apprentice "despite the tears of his mother". The evidence of an apprenticeship comes only from Vasari and another source, and has been disputed—eight was very early for an apprenticeship to begin. An alternative theory is that he received at least some training from Timoteo Viti, who acted as court painter in Urbino from 1495. But most modern historians agree that Raphael at least worked as an assistant to Perugino from around 1500; the influence of Perugino on Raphael's early work is very clear: "probably no other pupil of genius has ever absorbed so much of his master's teaching as Raphael did", according to Wolfflin. Vasari wrote that it was impossible to distinguish between their hands at this period, but many modern art historians claim to do better and detect his hand in specific areas of works by Perugino or his workshop. Apart from stylistic closeness, their techniques are very similar as well, for example having paint applied thickly, using an oil varnish medium, in shadows and darker garments, but very thinly on flesh areas. An excess of resin in the varnish often causes cracking of areas of paint in the works of both masters. The Perugino workshop was active in both Perugia and Florence, perhaps maintaining two permanent branches. Raphael is described as a "master", that is to say fully trained, in December 1500.

His first documented work was the Baronci altarpiece for the church of Saint Nicholas of Tolentino in Citta di Castello, a town halfway between Perugia and Urbino. Evangelista da Pian di Meleto, who had worked for his father, was also named in the commission. It was commissioned in 1500 and finished in 1501; now only some cut sections and a preparatory drawing remain. In the following years he painted works for other churches there, including the "Mond Crucifixion" (about 1503) and the Brera Wedding of the Virgin (1504), and for Perugia, such as the Oddi Altarpiece. He very probably also visited Florence in this period. These are large works, some in fresco, where Raphael confidently marshals his compositions in the somewhat static style of Perugino. He also painted many small and exquisite cabinet paintings in these years, probably mostly for the connoisseurs in the Urbino court, like the Three Graces and St. Michael, and he began to paint Madonnas and portraits. In 1502 he went to Siena at the invitation of another pupil of Perugino, Pinturicchio, "being a friend of Raphael and knowing him to be a draughtsman of the highest quality" to help with the cartoons, and very likely the designs, for a fresco series in the Piccolomini Library in Siena Cathedral. He was evidently already much in demand even at this early stage in his career.

Private life and death:

Raphael lived in the Palazzo Caprini in the Borgo, in rather grand style in a palace designed by Bramante. He never married, but in 1514 became engaged to Maria Bibbiena, Cardinal Medici Bibbiena's niece; he seems to have been talked into this by his friend the Cardinal, and his lack of enthusiasm seems to be shown by the marriage's not taking place before she died in 1520. He is said to have had many affairs, but a permanent fixture in his life in Rome was "La Fornarina", Margherita Luti, the daughter of a baker (fornaro) named Francesco Luti from Siena who lived at Via del Governo Vecchio. He was made a "Groom of the Chamber" of the Pope, which gave him status at court and an additional income, and also a knight of the Papal Order of the Golden Spur. Vasari claims he had toyed with the ambition of becoming a Cardinal, perhaps after some encouragement from Leo, which also may account for his delaying his marriage.

According to Vasari, Raphael's premature death on Good Friday (April 6, 1520), which was possibly his 37th birthday, was caused by a night of excessive s-e-x with Luti, after which he fell into a fever and, not telling his doctors that this was its cause, was given the wrong cure, which killed him. Vasari also says that Raphael had also been born on a Good Friday, which in 1483 fell on March 28.

Whatever the cause, in his acute illness, which lasted fifteen days, Raphael was composed enough to confess his sins, receive the last rites, and to put his affairs in order. He dictated his will, in which he left sufficient funds for his mistress's care, entrusted to his loyal servant Baviera, and left most of his studio contents to Giulio Romano and Penni. At his request, Raphael was buried in the Pantheon.

His funeral was extremely grand, attended by large crowds. The inscription in his marble sarcophagus, an elegiac distich written by Pietro Bembo, reads: "Ille hic est Raffael, timuit quo sospite vinci, rerum magna parens et moriente mori", meaning: "Here lies that famous Raphael by whom Nature feared to be conquered while he lived, and when he was dying, feared herself to die."

Selected works:

    1499    Resurrection of Christ
    1501    St. Sebastian
    1502    Madonna with Child and Saints
    1502    The Mond Crucifixion
    1504    The Annunciation
    1504    The Marriage of the Virgin
    1504    Three Graces
    1505    Madonna del Granduca
    1505    Saint John the Baptist Preaching
    1505    The Small Cowper Madonna
    1506    Portrait of Agnolo Doni
    1506    Portrait of Maddalena Doni
    1508    The Virgin and Child with the Infant St. John the Baptist
    1510    La Disputa
    1510    The School of Athens
    1510    The Alba Madonna
    1511    The Parnassus
    1512    The Expulsion of Heliodorus from the Temple
    1512    Portrait of Pope Julius II
    1513    The Triumph of Galatea
    1514    Madonna with the Child and Young St. John
    1514    The Sibyls
    1515    Portrait of Bindo Altoviti
    1516    Woman with a Veil
    1518    The Vision of Ezekiel
    1520    La fornarina
    1520    The Transfiguration

نظر شما درباره این آلبوم

نام شما : *  
پست الکترونیک : آدرس ایمیل اختیاری بوده و در سایت نمایش داده نمی شود
متن : *
آیکن عکس دانلود آیکن عکس دانلود آیکن عکس دانلود آیکن عکس دانلود آیکن عکس دانلود
آیکن عکس دانلود آیکن عکس دانلود آیکن عکس دانلود آیکن عکس دانلود آیکن عکس دانلود
آیکن عکس دانلود آیکن عکس دانلود آیکن عکس دانلود آیکن عکس دانلود آیکن عکس دانلود
آیکن عکس دانلود آیکن عکس دانلود آیکن عکس دانلود آیکن عکس دانلود آیکن عکس دانلود
آیکن عکس دانلود آیکن عکس دانلود آیکن عکس دانلود آیکن عکس دانلود آیکن عکس دانلود
 
7 + 7 =  
 
  - نظرات پس از تائید نمایش داده خواهند شد .
- نظراتی که در آنها به شخص خاصی توهین شده باشد ، تائید نخواهد شد .
- نظراتی که به عکس بالا یا سایت مرتبط نباشد ، تائید نخواهد شد .
- نظرات خیلی کوتاه تائید نخواهد شد .
این آلبوم را در گوگل محبوب کنید.